Mistrzostwa Europy już za dokładnie dwa tygodnie. W meczu otwarcia gospodarze, reprezentacja Niemiec, zmierzy się na Allianz Stadium ze Szkocją. Przed rozpoczęciem najważniejszego piłkarskiego święta w Europie, warto przypomnieć sobie wydarzenia, które na zawsze wpisały się w historię mistrzostw.
Pierwsza edycja odbyła się w 1960 roku, choć pod inną nazwą. Początkowo znany jako Puchar Narodów Europy, turniej zmienił nazwę na Mistrzostwa Europy dopiero w 1968 roku, gdy odbywał się we Włoszech. Pomysłodawcą turnieju był francuski działacz sportowy Henri Delaunay, który był także inicjatorem Mistrzostw Świata oraz Klubowego Pucharu Europy, dziś znanego jako Liga Mistrzów. Trofeum mistrzostw Europy nosi jego imię. Delaunay, wraz z Julesem Rimetem, założył Francuską Federację Futbolu.
Do pierwszej edycji turnieju zgłosiło się 17 drużyn, z których tylko 4 zakwalifikowały się do fazy finałowej. Wynikało to z ówczesnych zasad kwalifikacji. Do historycznego turnieju przystąpiły reprezentacje Francji, Jugosławii, Czechosłowacji i ZSRR. Finałowe mecze odbyły się we Francji, na stadionach Parc des Princes i Stade Vélodrome. W finale rozegranym w Paryżu pierwszym mistrzem Europy została reprezentacja Związku Radzieckiego, prowadzona przez Gavriila Kachalina. Rosjanin, mając 49 lat i 11 miesięcy, jest trzecim najmłodszym trenerem, który zdobył to trofeum. Brązowy medal zdobyła reprezentacja Czechosłowacji, pokonując Francję 2:0.
Miano najlepszego strzelca turnieju otrzymało aż pięciu zawodników: François Heutte (Francja), Wiktor Poniedielnik (ZSRR), Walentin Iwanow (ZSRR), Milan Galić (Jugosławia) i Dražan Jerković (Jugosławia). Wszyscy z nich zanotowali po dwa trafienia.
Ciekawostką jest, że Związek Radziecki dwukrotnie zdobył tytuł wicemistrza Europy, a w pierwszych czterech edycjach aż trzykrotnie sięgał po medale (1 złoto, 2 srebro).
